این متن شعری است که از مضامین عرفانی، اخلاقی و انسانی استفاده میکند. در آن به داستان حضرت یوسف اشاره شده و مفاهیمی مانند صبر، امید، رهایی از زندان دنیوی، و طلب حقیقت مطرح شده است. همچنین، به موضوعاتی مانند حرص، پیری، و آرزوهای انسانی پرداخته شده است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، برخی از اشارات تاریخی و ادبی مانند داستان یوسف نیاز به پیشزمینهای دارد که معمولاً نوجوانان و بزرگسالان از آن آگاهتر هستند.
غزل ۴۵۰۶ - سری راکه سودا ز سامان برآرد
به یوسف سراز یک گریبان برآرد ۱
شود دولت یوسف آن روز صافی
که صد چله در کنج زندان برآرد ۲
به زندان تن جان مخلد نماند
که یوسف سراز چاه کنعان برآرد ۳
ازین میوه داران نشد سنگ روزی
مگر سرودستی به احسان برآرد ۴
ز پیری جوانتر شود آرزوها
به صد سالگی حرص دندان برآرد ۵
کسی را که درد طلب خضر ره شد
ز سنگ سیه آب حیوان برآرد ۶
بود پخته نانش چو خورشید تابان
تنوری که از خویش طوفان برآرد ۷
سپندی است در بزم آتش عذاران
ز آتش خلیلی که ریحان برآرد ۸
به آسانی آرد برون بیژن از چه
کسی کز تنور فلک نان برآرد ۹
چو برگ خزان بلبل از شاخ ریزد
کجا صائب از سینه افغان برآرد ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.