این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که به موضوعاتی مانند عشق، رحمت الهی، فروتنی، پرهیز از گناه و اهمیت اعمال نیک میپردازد. شاعر با استفاده از استعارهها و تشبیههای زیبا، مفاهیم عمیق معنوی را بیان میکند.
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در این شعر برای درک و تجربه نیاز به بلوغ فکری و شناختی دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد حاصل میشود. همچنین استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد.
غزل ۴۴۸۰ - سیاه چون دل رنگین سخن ز آه نگردد
حنا نرفته به هندوستان سیاه نگردد ۱
حدیث عشق مگو چون دل دونیم نداری
که هیچ دعوی ثابت به یک گواه نگردد ۲
بجز شکست ندارد بهار عالم امکان
گلی که باربرآن گوشه کلاه نگردد ۳
هجوم خلق نگردد حجاب وحدت یزدان
علم نهفته ز بسیاری سپاه نگردد ۴
فتادگی است پروبال رهروان طریقت
به هیچ جانرسدهرکه خاک راه نگردد ۵
مکش چو شمع برون از نیام تیغ زبان را
که نقد زندگیت خرج اشک وآه نگردد ۶
که سربرآورد از خجلت گناه قیامت
سحاب رحمت اگر پرده گناه نگردد ۷
کند کناره شریفی کز اختلال خسیسان
چوکهربا سبک از جذب برگ کاه نگردد ۸
چنین که بسته به خشکی سپهر کشتی احسان
شرابخانه محال است خانقاه نگردد ۹
نسیم می شود از فیض نوبهار معنبر
نمی شود ز خط آن چشم خوش نگاه نگردد ۱۰
مپوش چهره روشن ز چشم صائب حیران
که نورمهرکم از اقتباس ماه نگردد ۱۱
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.