این متن شعری است که به موضوعاتی مانند عشق، حقیقت، عدالت، ظلم، اعتراض، و ناپایداری دنیا میپردازد. شاعر از استعارههای مختلفی مانند موسی و عصا، سنگ تیر دعا، و گل و بلبل استفاده کرده تا مفاهیم عمیق فلسفی و اخلاقی را بیان کند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، برخی از استعارهها و اشارات ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
غزل ۴۴۵۹ - پروای خط مشکین آن دلرباندارد
اندیشه از سیاهی آب بقا ندارد ۱
با راستی توان برد از پیش کار حق را
موسی سلاح دیگر غیر از عصا ندارد ۲
ظالم ز سختی دل بر کوه پشت داده است
غافل که بیمی از سنگ تیر دعا ندارد ۳
انگشت اعتراض است کوته ز گوشه گیران
در خانه کمان تیر بیم خطا ندارد ۴
دل واپسی فزون است سرکردگان ره را
پیرو چو پیشوایان رو بر قفا ندارد ۵
آیینه با عذارش خود را کند برابر
رویی که سخت افتاد شرم وحیا ندارد ۶
از حسن وعشق باشد پیرایه این جهان را
بی عندلیب وگل باغ برگ ونوا ندارد ۷
عجز آورد به محراب روی گناهکاران
عامل چو گشت معزول دست ازدعا ندارد ۸
مشکل بود کمان را تیر خدنگ کردن
امید راست گشتن قددوتا ندارد ۹
صائب چو عمر خودرابربادمی دهی تو
یک گل ازین گلستان بوی وفا ندارد ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.