این متن شعری عرفانی و فلسفی است که به مضامینی مانند انتظار، کمال، حیرت، قناعت، و آرامش در سکوت میپردازد. شاعر از عناصر طبیعت و نمادهایی مانند آهو، بوته، و شمشیر برای بیان مفاهیم عمیق استفاده کرده است.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان کمسنوسال دشوار است. همچنین، استفاده از نمادها و استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی ادبی دارد.
غزل ۴۴۵۴ - خال از دمیدن خط بی انتظارم گردد
چون مور پر برآردعمرش تمام گردد ۱
از چشم او جهانی دارند مردمی چشم
آن آهوی رمیده تا با که رام گردد ۲
از حیرت جمالش راه سخن ندارم
چون عاملی که باقیش مالاکلام گردد ۳
دارد کمال هر چیز عین الکمال باخود
خود بوته گدازست چون مه تمام گردد ۴
رویش سیاه سازند نام آوران عالم
همواره هر عقیقی کز بهرنام گردد ۵
در کشور قناعت شام است صبح امید
صبح حریص تاریک از فکر شام گردد ۶
چون گردهر که گردید باخاک ره برابر
از جنبش نسیمی عالی مقام گردد ۷
در پرده خموشی است آسایش زبانها
خون است رزق شمشیر چون بی نیام گردد ۸
صائب شود سر آمد در سر نوشت خوانی
روشن سواد هر کس از خط جام گردد ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.