این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که به مفاهیمی مانند عشق، بیداری روح، و ارزشهای معنوی میپردازد. شاعر از عناصری مانند دایره، خال لب، آینه، اشک، و بهشت برای بیان احساسات عمیق استفاده کرده است. همچنین، تأکید بر بیداری دل و پرهیز از روزهای بیثمر از مضامین اصلی این شعر است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات نیاز به دانش ادبی و تجربه زندگی بیشتری دارند.
غزل ۴۴۰۸ - هر نقطه کز این دایره بیکار شمارند
صاحب نظران خال لب یار شمارند ۱
رویی که در او راز نهان را نتوان دید
روشن گهران آینه تار شمارند ۲
بیدار کن از عشق دل مرده خود را
تا خواب ترا دولت بیدار شمارند ۳
زان روز حذر کن که به دامان تو چون گل
هر خرده که دارای همه یکبار شمارند ۴
هر قطره او شبنم ریحان بهشت است
اشکی که به دامان شب تار شمارند ۵
آن راهروانی که پی دل نگرفتند
نقش قدم قافله بسیار شمارند ۶
چشمی که رگ خواب دراوپرده نشین است
بیدار دلان حلقه زنار شمارند ۷
مستان تو برهم زدن هردو جهان او
آسانتر از آشفتن دستار شمارند ۸
جمعی که به یکتایی گلشن نرسیدند
صائب ورق دفتر گلزار شمارند ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.