این شعر از صائب تبریزی بیانگر احساسات شاعر درباره عشق، رنج، تقدیر و امید است. او از زیبایی معشوق و تأثیر آن بر خود سخن میگوید، همچنین به سختیهای زندگی و صبر در برابر آنها اشاره میکند. شاعر از غم گذشته و آینده میگوید و در نهایت به امیدواری و تغییر تقدیر اشاره دارد.
مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به رنج و تقدیر نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۴۳۸۰ - نظاره خط توام از خال برآورد
تفصیل مرا از غم اجمال برآورد ۱
شوری که کند زیر و زبر هر دو جهان را
مژگان تو بازیچه اطفال برآورد ۲
از جوش زبان غنچه من تنگ نفس داشت
حیرانی روی تو مرا لال برآورد ۳
با سختی ایام بسازید که جوهر
در بیضه فولاد پر و بال برآورد ۴
از درد و غم رفته و آینده چه گویم
اندیشه مستقبلم از حال برآورد ۵
ساقی به میان آر زبان بند خرد را
کاین هرزه درا صحبت ما قال برآورد ۶
چون ناقه صالح که برآمد ز دل سنگ
تقدیر ز ادبار من اقبال برآورد ۷
صائب اثر از حسن گلوسوز نمانده است
امروز که پروانه ما بال برآورد ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.