این شعر به موضوع عشق و هوس میپردازد و با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند گل، ساقی، صیاد و قفس، احساسات عمیق و گاه دردناک عشق را بیان میکند. شاعر از تلاش برای کشیدن بار هوس، امید به بازگشت از راه عشق، و تقلا برای رهایی از قفس عشق سخن میگوید. همچنین، اشارهای به شهادت و تشنگی عشق دارد که بر شدت احساسات تأکید میکند.
مفاهیم عمیق عشق و هوس، همراه با اشارات به رنج و شهادت، برای درک و تجربهی نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار باشد.
غزل ۴۳۲۳ - بر یاد عشق بار هوس می توان کشید
بر بوی گل درشتی خس می توان کشید ۱
در تنگنای خاک همین گوشه دل است
امروز گوشه ای که نفس می توان کشید ۲
رفتم به راه عشق به امید بازگشت
پنداشتم که پای به پس می توان کشید ۳
ساقی کند مسلسل اگر دور جام را
خوش حلقه ها به گوش عسس می توان کشید ۴
صیاد عشق اگر نگشاید در قفس
خود را ز بال خود به قفس می توان کشید ۵
گر عشق کو تهی نکند خط باطلی
بر دفتر هوا و هوس می توان کشید ۶
بی چشم زخم سایه تیغ شهادت است
جایی که زیر آب نفس می توان کشید ۷
گر صادق است تشنگی عشق در جگر
بحر محیط را به نفس می توان کشید ۸
مطلق عنان کند سفر آب موج را
در می کجا عنان هوس می توان کشید ۹
صائب دماغ جاذبه گر نیست نارسا
بوی گل از شکاف قفس می توان کشید ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.