این متن شعری با مضامین عرفانی و اخلاقی است که به موضوعاتی مانند پاکی دل، دوری از تهمت، عشق و محبت، بصیرت، قناعت و پشیمانی از عمر تلف شده میپردازد. شاعر با استفاده از استعارهها و تشبیههای زیبا، مفاهیم عمیق انسانی و معنوی را بیان میکند.
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در این شعر برای درک و تجربهی نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابلدرک نباشد.
غزل ۴۲۹۲ - دل ساده در قلمرو صورت نمی شود
تا نقش هست آینه خلوت نمی شود ۱
یوسف شد از گواه لباسی عزیزتر
تهمت حریف دامن عصمت نمی شود ۲
ابر تنک نهان نکند آفتاب را
در دل نهفته داغ محبت نمی شود ۳
افسردگی ز هرکه به داغ جنون نرفت
سرگرم از آفتاب قیامت نمی شود ۴
با چشم روشن آینه زنگ بسته ای است
تا آدمی ز اهل بصیرت نمی شود ۵
از ریگ تشنگی نبرد سیل نوبهار
چشم حریص سیر ز نعمت نمی شود ۶
آه ندامتی است که خون می چکد ازو
از عمر آنچه صرف عبادت نمی شود ۷
گوهر فشاند گرد یتیمی ز روی خویش
دل خالی از غبار کدورت نمی شود ۸
هر کس که چون گهر ز صدف گوشه ای گرفت
خاشاک چارموجه کسرت نمی شود ۹
صائب نمی رود به فسون کجروی ز مار
هموار بد گهر به نصیحت نمی شود ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.