این متن شعری است که به موضوعات عشق، تقدیر، عدالت الهی و ناپایداری دنیا میپردازد. شاعر از بیاعتنایی گردون (آسمان یا سرنوشت) به عاشقان، بیثباتی دنیا و بیفایده بودن تلاشهای مادی سخن میگوید. همچنین به داستانهای نمادین مانند قارون و مجنون اشاره میکند تا مفاهیم عمیقتری را بیان کند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین استفاده از استعارهها و اشارات تاریخی و ادبی نیاز به دانش پیشزمینه دارد.
غزل ۴۲۰۰ - با عاشقان عداوت گردون چه می کند
چشم بدحجاب به جیحون چه می کند ۱
همواره ایمن است زسوهان حادثات
سیل گران رکاب به هامون چه می کند ۲
باری نبرده اند به این کهنه آسیا
عشاق فارغند که گردون چه می کند ۳
نتوان به خار بخیه زدن زخم لاله را
خواب اجل به دیده پر خون چه می کند ۴
منعم که می نهد زر وگوهر به روی هم
غیر از تلاش پله قارون چه می کند ۵
از دست خود لباس بود چند سرو را
بی حاصلی به مردم موزون چه می کند ۶
ما از نگاه دور دل از دست داده ایم
یارب سخن در آن لب میگون چه می کند ۷
عاشق ز جوش مغز خود آزار می کشد
غوغای وحش با سر مجنون چه می کند ۸
صائب اگر نه سفله نوازست ودون پرست
چندین سپهر تربیت دون چه می کند ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.