این متن به توصیف مردانی میپردازد که با شجاعت و فداکاری، سختیها و غربت را تحمل کردهاند. آنها با وجود مشکلات، از مسئولیتهای خود شانه خالی نکردهاند و با پذیرش مرگ و نصیحتهای تلخ، راه حق را پیمودهاند. برخی نیز با عزلتگزینی، بهشت را در همین دنیا تجربه کردهاند.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی، فداکاری و شهادت است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
غزل ۴۱۵۱ - مردان اگر نفس به فراغت کشیده اند
در زیر آب تیغ شهادت کشیده اند ۱
آنها که در بلندی فطرت یگانه اند
در شهر خویش تلخی غربت کشیده اند ۲
مردانه می روندچو مجنون به کام شیر
جمعی که چارموجه کثرت کشیده اند ۳
از بار کوه قاف ندزدند دوش خویش
تا سایلان گرانی منت کشیده اند ۴
از زهر مرگ تلخ نسازند روی خویش
آنها که جام تلخ نصیحت کشیده اند ۵
از تاب عارض تو سلامت گزیدگان
خود را به آفتاب قیامت کشیده اند ۶
صائب بهشت نسیه خود نقد کرده اند
جمعی که پا به دامن عزلت کشیده اند ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.