این شعر از صائب تبریزی، با تصاویر زیبا و استعارههای غنی، به موضوعاتی مانند تغییر فصل، قدرت طبیعت، فروتنی، و ارزش صداقت میپردازد. شاعر از عناصر طبیعت مانند گل، لالهزار، نسیم بهار، و شبنم برای بیان مفاهیم عمیق انسانی استفاده میکند.
این شعر به دلیل استفاده از استعارههای پیچیده و مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی، برای درک کامل نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند از زیباییهای زبانی و معنایی آن لذت ببرند.
غزل ۴۰۹۸ - تا آفتاب رایت گل آشکار شد
از توبه شکسته جهان لاله زار شد ۱
مغزی که بود مستند فرمانروای عقل
پامال ترکتاز نسیم بهار شد ۲
رنگی که از شکستگی آن رو فتاده بود
از پرتو سهیل قدح لاله زار شد ۳
بر سرکشان به خلق توان دست یافتن
بوی گل پیاده به صرصر سوار شد ۴
افتادگی گزین که به این کرسی بلند
شبنم قدم گذاشت به خورشید یار شد ۵
بر شاخ سرو تکیه چو قمری چرا کنم
نتوان به دوش مردم آزاده بار شد ۶
هر کس به صدق در قدم خم گذاشت سر
در عرض یک دو هفته فلاطون شعار شد ۷
صائب به کاوش مژده امیدوار باش
زین ره عقیق کرد سفر نامدار شد ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.