این شعر از صائب تبریزی بیانگر انتظار برای رسیدن پیامهای مطلوب و مقایسههای زیبا با داستانهای قرآنی مانند یعقوب و ایوب است. شاعر از صبر و انتظار خود میگوید و اشاره میکند که رسیدن به خواستهها نیازمند تلاش و صبر است. همچنین، او از شهرت و اقبال بلبل و گل سخن میگوید و به پختگی و تجربه خود در زندگی اشاره میکند.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن نیازمند آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی و داستانهای قرآنی مانند یعقوب و ایوب است. همچنین، برخی از واژگان و تشبیهات بهکاررفته ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال نامفهوم باشد.
غزل ۴۰۸۳ - از گرد راه قاصد مطلوب می رسد
روشنگر دو دیده یعقوب می رسد ۱
من کز پیام عام تو یک گل نچیده ام
دستم کجا به غنچه مکتوب می رسد ۲
گل سرفراز شهرت از اقبال بلبل است
ما را چه نازها که به مطلوب می رسد ۳
آدم به سخت جانی من نیست در جهان
صبر من از زیارت ایوب می رسد ۴
گر پی کنی به ناخن پای نسیم مصر
پیغام در لباس به یعقوب می رسد ۵
صائب حدیث خام ز ما پختگان مجوی
می در شرابخانه ما خوب می رسد ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.