این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که با استفاده از تصاویر و استعارههای زیبا، به بیان درد عشق و جدایی میپردازد. شاعر از خط و تیغ، شراب و لب میگون، زلف پیچدار و آفتاب برای توصیف حالات عاشقانه و رنجهای عشق استفاده کرده است. همچنین، اشاراتی به داستان یوسف و زلیخا و مفاهیم عرفانی مانند سراب و گلاب نیز در شعر دیده میشود.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و اشارات ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۴۰۲۷ - خط تو تیغ به رخسار آفتاب کشید
هزار حلقه به گوشش ز پیچ وتاب کشید ۱
ز خط چگونه کنم ترک آن لب میگون
که می توان عرق از درد این شراب کشید ۲
ز خط حضور دل داغ دیده می داند
به سایه رخت خود آن کس کز آفتاب کشید ۳
به پیچ وتاب ازان زلف او سرآمد شد
که پیش موی میان مشق پیچ وتاب کشید ۴
به زخمی از دم تیغ تو سرفراز نشد
اگر چه جاذبه من ز آهن آب کشید ۵
کباب همت مردانه زلیخایم
که یوسف از چه کنعان به جای آب کشید ۶
شدم مقید دنیا ز تشنه چشمیها
به دام خویش مرا موجه سراب کشید ۷
بود بجا ز سخن آبرو طمع کردن
اگر توان ز گل کاغذی گلاب کشید ۸
ز پیچ تاب مکش سر چو بیدلان صائب
که رشته را به گهر سر ز پیچ وتاب کشید ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.