این شعر از صائب تبریزی به موضوعاتی مانند عشق، حقیقت، غفلت، و طلب پاکی میپردازد. شاعر از اسارت در تمایلات دنیوی، بیثباتی زندگی، و اهمیت بیداری روحانی سخن میگوید. او همچنین به نقش صبر و تلاش در رسیدن به حقیقت اشاره میکند.
مفاهیم عمیق عرفانی و انتقادی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، درک برخی از استعارهها و اشارات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۳۹۶۳ - اسیر جبه ودستار چند خواهی بود
به هیچ وپوچ گرفتار چند خواهی بود ۱
ز آفتاب گذشتند گرم رفتاران
چوسایه در ته دیوار چند خواهی بود ۲
رسید بر سر دیوار آفتاب حیات
خراب ساغر سرشار چند خواهی بود ۳
درین محیط که موج صیقل دگرست
نهفته در ته زنگار چند خواهی بود ۴
بود ز مایه خودخرج خودفروشان را
سپند گرمی بازار چند خواهی بود ۵
ملایمت به خسیسان ثمر نمی دارد
به خاک شوره گهربار چند خواهی بود ۶
بشو ز چهره جان گردخواب غفلت را
نقاب دولت بیدار چند خواهی بود ۷
درین بساط که بی پرده می خزند سخن
درون پرده چواسرار چند خواهی بود ۸
زمین پاک طلب کن برای دانه خویش
مقیم عالم غدار چند خواهی بود ۹
به گرد نقطه خال پریرخان صائب
سبک رکاب چوپرگار چند خواهی بود ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.