این شعر به توصیف زیباییهای معشوق و تأثیر عمیق آن بر شاعر میپردازد. شاعر از خط سیاه روی صورت معشوق، لبهای نمکین، و دیگر جذابیتهای او سخن میگوید و احساسات خود را با تصاویر شاعرانه بیان میکند.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و تصاویر شاعرانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، درک عمیق این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.
غزل ۳۸۳۵ - ز طرف روی تو خط سیاه پیدا شد
در آفتاب قیامت پناه پیدا شد ۱
ز خط به چهره لغزنده تو دلشادم
که دست پیچ برای نگاه پیدا شد ۲
شکر اگر چه شود حاصل از زمین سیاه
ز شکر تو زمین سیاه پیدا شد ۳
ز تنگی آن دهن از دیده بود پوشیده
ز خط به تنگ دهان تو راه پیدا شد ۴
به حیرتم ز خط سبز آن لب نمکین
که چون ز کان ملاحت گیاه پیدا شد؟ ۵
دمید خط ز بناگوش آن سمن سیما
غریب شامی ازین صبحگاه پیدا شد ۶
ز فتنه خط شبرنگ او مشو ایمن
که برق، صائب از ابر سیاه پیدا شد ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.