خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر به زیبایی‌های طبیعت و احساسات شاعرانه می‌پردازد. با تصاویری مانند جوشش بهار، اشک گل، ابروی صیقل‌خورده و طاووس رنگارنگ، شاعر احساسات عمیق خود را بیان می‌کند. همچنین، اشاره‌هایی به جنون و داغ سینه وجود دارد که نشان‌دهنده دردهای عاطفی است.
مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی در شعر وجود دارد که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی اشارات مانند 'جنون' و 'داغ سینه' نیاز به بلوغ فکری برای درک مناسب دارند.
غزل ۳۸۲۲ - ز جوش نشأه ز مغزم بهار می خیزد
ز جوش نشأه ز مغزم بهار می خیزد
ز فیض اشک گلم از کنار می خیزد ۱
چنین که گوشه ابروی صیقل است بلند
کجا ز آینه ما غبار می خیزد؟ ۲
به هر چمن که چو طاوس جلوه گر گردید
تذرو رنگ ز شاخ بهار می خیزد ۳
به داغ سینه صائب به چشم کم منگر
جنون ز دامن این لاله زار می خیزد ۴
ز فیض اشک گلم از کنار می خیزد ۱
چنین که گوشه ابروی صیقل است بلند
کجا ز آینه ما غبار می خیزد؟ ۲
به هر چمن که چو طاوس جلوه گر گردید
تذرو رنگ ز شاخ بهار می خیزد ۳
به داغ سینه صائب به چشم کم منگر
جنون ز دامن این لاله زار می خیزد ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۸۲۱ - به گریه کی ز دل من غبار می خیزد؟
گوهر بعدی:غزل ۳۸۲۳ - به می غم از دل افگار برنمی خیزد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
