خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از صائب تبریزی بیانگر درد و رنج درونی شاعر است که از ناملایمات زندگی و ناامیدی‌هایش سرچشمه می‌گیرد. او از نگاه کشنده نرگس، فتنه‌های فلک، و آه سردی که از سینه‌اش برمی‌خیزد سخن می‌گوید. همچنین، شاعر به ناتوانی در رساندن درد خود به دیگران اشاره می‌کند و تأکید دارد که اگر کلامش شنیده شود، ناله‌اش از درد برمی‌خیزد.
محتوا شامل مضامین عمیق عرفانی و دردهای درونی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند ناامیدی و فتنه‌های فلک ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد.
غزل ۳۸۱۹ - به ناله ای ز دل ما چه درد می خیزد؟
به ناله ای ز دل ما چه درد می خیزد؟
ز یک نسیم چه مقدار گرد می خیزد؟ ۱
نگاه نرگس نیلوفری کشنده ترست
که فتنه از فلک لاجورد می خیزد ۲
اگر چو صبح کشم آفتاب را در بر
همان ز سینه من آه سرد می خیزد ۳
چو شمع موی سرم آتشین به چشم آید
ز خاک سوختگان سبزه زرد می خیزد ۴
سپهر سفله که باشد که دست من گیرد؟
ز خاک، مرد به امداد مرد می خیزد ۵
خرابی دل ما لشکری نمی خواهد
ز نام سیل ازین خانه گرد می خیزد ۶
نمی رسند به درد سخن سخن سنجان
وگرنه ناله صائب ز درد می خیزد ۷
ز یک نسیم چه مقدار گرد می خیزد؟ ۱
نگاه نرگس نیلوفری کشنده ترست
که فتنه از فلک لاجورد می خیزد ۲
اگر چو صبح کشم آفتاب را در بر
همان ز سینه من آه سرد می خیزد ۳
چو شمع موی سرم آتشین به چشم آید
ز خاک سوختگان سبزه زرد می خیزد ۴
سپهر سفله که باشد که دست من گیرد؟
ز خاک، مرد به امداد مرد می خیزد ۵
خرابی دل ما لشکری نمی خواهد
ز نام سیل ازین خانه گرد می خیزد ۶
نمی رسند به درد سخن سخن سنجان
وگرنه ناله صائب ز درد می خیزد ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۸۱۸ - ز جلوه تو چو سیلاب الامان خیزد
گوهر بعدی:غزل ۳۸۲۰ - همیشه از دل من آه سرد می خیزد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
