این متن شعری عاشقانه و فلسفی است که از تشبیهات و استعارههای زیبا برای بیان احساسات عمیق و تفکرات انسانی استفاده میکند. مضامینی مانند عشق، رنج، تقدیر، و فلسفه زندگی در آن دیده میشود.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عاشقانه است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۳۸۰۹ - ز گرمی نگهت آب در گهر سوزد
ز خنده نمکینت دل شکر سوزد ۱
شکر به کار مبر بیش ازین که از تب رشک
به آن رسیده که چون شمع نیشکر سوزد ۲
ز لاله دعوی عشق سمنبران خام اوست
هزار رنگ اگر داغ بر جگر سوزد ۳
مبر پناه به تدبیر از گزند سپهر
که برق تیغ قضا اول این سپر سوزد ۴
ز سوز دل قلمی سر کنم که نامه من
چو شمع زیر پر مرغ نامه بر سوزد ۵
ثمر به خاک فکن آب زندگانی نوش
که باغبان قضا شاخ بی ثمر سوزد ۶
چو آفتاب ز دل سبزه تمنا را
به یک نظر بدماند، به یک نظر سوزد ۷
اگر نه روشنی عالم از می است، چرا
چراغ در شب آدینه بیشتر سوزد؟ ۸
خوشا کسی که چو صائب ز گرم رفتاری
ز نقش پای چراغی به هر گذر سوزد ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.