غزل ۳۸۰۰ - ز کاوش دلم آزار رنگ می بازد

ز کاوش دلم آزار رنگ می بازد
به پای من چو رسد خار رنگ می بازد ۱

اگر ز نغمه سیراب، پرده بردارم
هزار غنچه منقار رنگ می بازد ۲

نسیم شوخ می پرده در چو تند شود
به سینه غنچه اسرار رنگ می بازد ۳

به او چه از دل خونین خود سخن گویم؟
که حرف بر لب اظهار رنگ می بازد ۴

شکسته رنگ نگشتی ز عشق، ای بیدرد
ز عشق، چهره دیوار زنگ می بازد ۵

ز ساده لوحی اگر با رخش حریف شود
گل شکفته (چه) بسیار رنگ می بازد ۶

کسی چه تحفه به بازار روزگار برد؟
که گل ز سردی بازار رنگ می بازد ۷

اگر به صورت دیبا نگاه تلخ کنی
ز چهره تا گل دستار رنگ می بازد ۸

چه حرف از گل تسبیح می زنی صائب؟
خمش که سنبل زنار رنگ می بازد ۹