خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که با استفاده از استعاره‌ها و کنایه‌های عمیق، به موضوعاتی مانند ناامیدی از درمان دردهای روحی، هشدار به کسانی که به دنبال راه‌حل‌های معجزه‌آسا هستند، و ارزش عاقبت‌اندیشی می‌پردازد. همچنین، در بیت آخر به صائب تذکر می‌دهد که مستی لاله را نباید دست‌کم گرفت.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند 'مستی لاله' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۳۷۹۰ - دم مسیح دل دردمند ما نخورد
دم مسیح دل دردمند ما نخورد
اگر هلاک شود بازی دوا نخورد ۱
تو ای که از دم عیسی فسانه پردازی
بهوش باش که بیمار ما هوا نخورد ۲
بهشت در قدم مرد عاقبت بین است
کسی که رو به قفا می رود قفا نخورد ۳
به لاله طعنه مستی چه می زنی صائب؟
میسرست قدح خوردنش، چرا نخورد؟ ۴
اگر هلاک شود بازی دوا نخورد ۱
تو ای که از دم عیسی فسانه پردازی
بهوش باش که بیمار ما هوا نخورد ۲
بهشت در قدم مرد عاقبت بین است
کسی که رو به قفا می رود قفا نخورد ۳
به لاله طعنه مستی چه می زنی صائب؟
میسرست قدح خوردنش، چرا نخورد؟ ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۷۸۹ - دل غریب مرا بوی گل بجا آورد
گوهر بعدی:غزل ۳۷۹۱ - ز عشق رشته جانی که پیچ و تاب نخورد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
