این متن شعری است که به موضوعاتی مانند عشق، ضعف انسان، رنجهای روحی و معنوی، و ناتوانی در تغییر سرنوشت میپردازد. شاعر از ضعفهای خود و ناتوانی در رسیدن به آرزوها سخن میگوید و از عشق و رنجهای آن یاد میکند. همچنین، اشارهای به بهشت و سکوت معنوی دارد و از ناتوانی در تغییر شرایط زندگی میگوید.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای نوجوانان کمسال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج و ناتوانی ممکن است برای گروههای سنی پایینتر سنگین باشد.
غزل ۳۷۸۲ - تلاش بیخبری با شعور نتوان کرد
سفر ز خود به پر و بال مور نتوان کرد ۱
خوشم به ضعف تن خود که همچو خط غبار
مرا ز حاشیه بزم دور نتوان کرد ۲
شکسته رنگی من عشق را به رحم آورد
به زر هر آنچه برآید به زور نتوان کرد ۳
ز خال یار خجالت کشم ز سوختگی
که تخم سوخته در کار مور نتوان کرد ۴
حضور روی زمین در بهشت خاموشی است
به حرف، ترک بهشت حضور نتوان کرد ۵
مصیبت دگرست این که مرده دل را
چو مرده تن خاکی به گور نتوان کرد ۶
توان گرفت رگ خواب برق را صائب
دل رمیده ما را صبور نتوان کرد ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.