این متن شعری است که به موضوعاتی مانند عشق، کرم و بخشش، قدرت الهی، و تأثیر زیبایی و جذابیت میپردازد. شاعر از تصاویر زیبا و استعارههای عمیق برای بیان احساسات و تفکرات خود استفاده کرده است.
متن شامل مفاهیم عمیق و استعارههای پیچیده است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند عشق و درد ممکن است برای مخاطبان بالغ مناسبتر باشد.
غزل ۳۷۷۸ - نمی توان ز کرم منع باده خواران کرد
به دست بسته سبو هرچه داشت احسان کرد ۱
امید هست ترا مهربان ما سازد
همان که آتش سوزنده را گلستان کرد ۲
خط تو بر ورق آفتاب حکم نوشت
شکوه حسن تو این مور را سلیمان کرد ۳
ز ذوق درد تو بالید مغز من چندان
که استخوان مرا همچو پسته خندان کرد ۴
کرم به اهل کرم کن از رعایت ابر
محیط، روی زمین را رهین احسان کرد ۵
به هر طرف که روی موج می زند مجنون
به نیم جلوه که لیلی درین بیابان کرد ۶
لب تو سوخت دل عالمی، مگر ایزد
نمک ز شور قیامت درین نمکدان کرد؟ ۷
مباد روز خوش آن خط بی مروت را
که چشم شوخ ترا از ستم پشیمان کرد ۸
همان درست ازو شد شکسته اش صائب
اگر ز صحبت خورشید، ماه نقصان کرد ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.