این متن شعری است که به موضوعاتی مانند عشق، درد، طبیعت و فلسفه زندگی میپردازد. شاعر از درد عشق، بیپروایی در برابر سختیها و تأثیر طبیعت بر روح انسان سخن میگوید.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات نیاز به تفسیر دارند که برای سنین بالاتر مناسبتر است.
غزل ۳۷۴۹ - چه باک دانه خال از گزند می دارد؟
ز چشم زخم چه پروا سپند می دارد؟ ۱
اگر ز ناله من آن طبیب خوشدل نیست
چرا همیشه مرا دردمند می دارد؟ ۲
به گرد آهوی وحشی نمی رسد فریاد
دل رمیده چه پروای پند می دارد؟ ۳
فتاده است چو بادام هرکه چرب زبان
همیشه بستر و بالین ز قند می دارد ۴
ملال خاطر هرکس به قدر همت اوست
که چین به قدر بلندی کمند می دارد ۵
هلاک نرگس جادوی او شوم صائب
که زنده ام به نگاه کشند می دارد ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.