این متن به موضوعاتی مانند غم و ماتم، عشق و دلبستگی، تقدیر و رضایت، و تفکر و تأمل میپردازد. شاعر از دردهای دنیوی و معنوی سخن میگوید و بر اهمیت درک حالات درونی و پذیرش تقدیر الهی تأکید دارد.
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از ابیات به غم و ماتم اشاره دارند که نیاز به بلوغ فکری برای درک صحیح آنها دارد.
غزل ۳۷۴۷ - خوش آن که از دو جهان گوشه غمی دارد
همیشه سر به گریبان ماتمی دارد ۱
تو مرد صحبت دل نیستی، چه می دانی
که سر به جیب کشیدن چه عالمی دارد ۲
اگر چه ملک عدم کم عمارت افتاده است
غریب دامن صحرای خرمی دارد ۳
مکن ز رزق شکایت که کعبه با آن قدر
ز تلخ و شور همین آب زمزمی دارد ۴
هزار جان مقدس فدای تیغ تو باد
که در گشایش دلها عجب دمی دارد! ۵
لب پیاله نمی آید از نشاط بهم
زمین میکده خوش خاک بی غمی دارد ۶
مباد پنجه جرأت در آستین دزدی
کمان چرخ مقوس همین دمی دارد ۷
تو محو عالم فکر خودی، نمی دانی
که فکر صائب ما نیز عالمی دارد ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.