غزل ۳۷۳۳ - کناره گرد خطرهای بیکران دارد

کناره گرد خطرهای بیکران دارد
میانه رو ز دو جانب نگاهبان دارد ۱

شکایتی که ز گردون کنند بی هنران
شکایتی است که تیر کج از کمان دارد ۲

کند چو موم رگ گردن جهان را نرم
چو شمع هرکه زبان شررفشان دارد ۳

ز کدخدایی عقل است آسمان بر پای
وگرنه عشق چه پروای این دکان دارد ۴

ز خود برآمده از خضر بی نیاز بود
به بام رفته چه حاجت به نردبان دارد؟ ۵

به نذر داغ تو پیوند می کند باهم
چو قرعه هرکس یک مشت استخوان دارد ۶

ز خواب ناز چرا چشم او شود بیدار؟
شکوه حسن چه حاجت به پاسبان دارد؟ ۷

ز درد خویش ندارم خبر، همین دانم
که هرچه جز دل خود می خورم زیان دارد ۸

غبار دیده یعقوب خضر راه بس است
نسیم مصر چه حاجت به کاروان دارد؟ ۹

چه نسبت است به صدر آستانه را صائب؟
همیشه صدرنشین رو به آستان دارد ۱۰