این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از زیبایی معشوق، ناامیدیهای عاشقانه و مفاهیم فلسفی مانند تقدیر و رضا سخن میگوید. همچنین، اشاراتی به مفاهیم عرفانی مانند سفر معنوی به سوی کعبه و تسلیم در برابر سرنوشت وجود دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان کمسنوسال دشوار است. همچنین، برخی از اشارات عاشقانه و تمثیلهای بهکاررفته ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمتجربه نامفهوم باشد.
غزل ۳۷۳۰ - هنوز نرگس او مستی ازل دارد
هنوز ملک دل از غمزه اش خلل دارد ۱
ز چرب نرمی گفتار می توان دانست
که خاتم لب او موم در بغل دارد ۲
به پاکبازی آن خال اعتماد مکن
که این سیاه درون مهره دغل دارد ۳
مباد شکوه بیجا کنی ز قسمت خویش
که تیغ سر ز پی مرغ بی محل دارد ۴
ز سرکشی بگذر پای بر فلک بگذار
که راه کعبه مقصد همین کتل دارد ۵
چگونه پیله گرفته است کرم را در بر؟
چنان مرا به میان رشته امل دارد ۶
من آن مقامر بی حاصلم درین عالم
که مایه باخته و چشم بر شتل دارد ۷
فلک به کام دل اهل فقر می گردد
پیاده هرکه شد این اسب در کتل دارد ۸
کجا به مرتبه صلح کل رسی صائب؟
که مو بموی تو با یکدگر جدل دارد ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.