این شعر از صائب تبریزی به مفاهیمی مانند پاکی نفس، عشق، فقر معنوی و ارزشهای انسانی میپردازد. شاعر بیان میکند که پاکی حقیقی تنها با مرگ نفس و فنا در عشق الهی به دست میآید. همچنین، اشارهای به ارزش انسان و توانایی او در رسیدن به مقامات والای معنوی دارد.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات انتزاعی و نمادین نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۳۶۹۴ - مرا دل از قد خم زنگ ناک می گردد
ز صیقل آینه هرچند پاک می گردد ۱
بود ز جانوران پاک هرچه زنده بود
بغیر نفس که چون مرد، پاک می گردد ۲
بغل گشاده بهشت آیدش به استقبال
ز درد فقر دل هرکه چاک می گردد ۳
ز خلق خوش چه عجب گر ملک شود آدم؟
که خون ز مشک شدن نیز پاک می گردد ۴
برآورد ز گریبان چرخ سر صائب
سری که در قدم عشق تو خاک می گردد ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.