متن بالا یک مجموعه از نصایح و پندهای اخلاقی و عرفانی است که بر پاکی دل، قناعت، صبر در برابر قضا و قدر، و ارزش گذراندن وقت با خوشی تأکید دارد. همچنین، از نقش منفی غم و حرص در زندگی و اهمیت رضایت به قناعت و حد خود سخن میگوید.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آنها ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به دانش ادبی و تجربه زندگی بیشتری نیاز دارد.
غزل ۳۶۸۰ - تو سعی کن که دلت ساده از رقم گردد
که دل چو پاک شد از نقش، جام جم گردد ۱
قضا چو تیغ برآرد گشاده ابرو باش
که این سلاح ز چین جبین دو دم گردد ۲
قدم ز دایره اختیار بیرون نه
که راه کعبه مقصود یک قدم گردد ۳
نظر سیاه نسازد به ملک هر دو جهان
ز درد و داغ تو هر دل که محتشم گردد ۴
گران بود به نظرها چو حلقه در مرگ
ز بار منت احسان قدی که خم گردد ۵
به تلخ و شور چو زمزم کسی که قانع شد
چو کعبه در نظر خلق محترم گردد ۶
ز حد خویش برون هرکه پای نگذارد
کبوتری است که پیوسته در حرم گردد ۷
به نقش کم ز بساط جهان قناعت کن
که نقش کم چو شود چشم شور کم گردد ۸
چو می توان به خوشی نقد وقت را گذراند
روا مدار که این خرده خرج غم گردد ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.