خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری است که در آن شاعر آرزوهای نیکویی برای معشوق خود بیان می‌کند. او از خداوند می‌خواهد که معشوقش همیشه سالم و شاداب بماند، از هرگونه درد و بیماری در امان باشد و تعادل و آرامش در زندگی او حکمفرما شود. شاعر همچنین امیدوار است که آه و ناله‌های او به آسمان نرود و زندگی معشوق پر از شادی و سلامتی باشد.

این متن دارای مفاهیم عاشقانه و آرزوهای عمیق است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.

مشاهده کامل

غزل ۳۶۶۱ - گل عذار تو از درد نیمرنگ مباد!

گل عذار تو از درد نیمرنگ مباد!
به خنده تو ز تبخاله جای تنگ مباد! ۱

مباد نبض تو چون موج مضطرب هرگز
میان طبع تو و اعتدال جنگ مباد! ۲

پی علاج تو کز تب چو آفتاب شدی
مسیح را به فلک فرصت درنگ مباد! ۳

سبک، گرانی خود درد از سرت ببرد
چو آفتاب بر آیینه تو زنگ مباد! ۴

به چهره ات عرق سرد و گرم و تر بدود
غبار عارضه را بر رخت درنگ مباد! ۵

ز جام صحت جاوید لاله گون باشی
بهار عافیتت در خمار رنگ مباد! ۶

امیدوار چنانم به لطف حق صائب
که آه من به فلک بیش ازین به جنگ مباد! ۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۶۶۰ - ز چشم بد رخ خوب ترا گزند مباد
گوهر بعدی:غزل ۳۶۶۲ - به دور لعل تو یاقوت از آب و رنگ افتاد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.