خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از صائب تبریزی، شاعر بزرگ سبک هندی، با زبانی نمادین و پر از تصاویر شاعرانه، به موضوعاتی مانند عشق، ایثار، رهایی از تعلقات دنیوی، و اهمیت صداقت و صفای دل می‌پردازد. شاعر با استفاده از استعاره‌های زیبا، مخاطب را به رها کردن دل از غیر عشق، بخشش، و روی آوردن به حق دعوت می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی نیاز دارد. همچنین، برخی از استعاره‌ها ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.
غزل ۳۶۵۶ - دست اسباب بگیرید و به سیلاب دهید
دست اسباب بگیرید و به سیلاب دهید
به دل جمع، دگر داد شکر خواب دهید ۱
دل بی عشق چه در سینه نگه داشته اید؟
بر سرش جان بگذارید و به قصاب دهید ۲
آبرو در چمن خشک مزاجان جهان
آنقدر نیست که خار مژه ای آب دهید ۳
صحبت صافدلان برق صفت در گذرست
هرچه دارید به می در شب مهتاب دهید ۴
روی دل بر طرف خانه حق می باید
چه زیان دارد اگر پشت به محراب دهید؟ ۵
هیچ کار از مدد بخت نگون پیش نرفت
سر این رشته به شاگرد رسن تاب دهید ۶
بلبلان گر سر همچشمی صائب دارید
اول از نغمه تر تیغ زبان آب دهید ۷
به دل جمع، دگر داد شکر خواب دهید ۱
دل بی عشق چه در سینه نگه داشته اید؟
بر سرش جان بگذارید و به قصاب دهید ۲
آبرو در چمن خشک مزاجان جهان
آنقدر نیست که خار مژه ای آب دهید ۳
صحبت صافدلان برق صفت در گذرست
هرچه دارید به می در شب مهتاب دهید ۴
روی دل بر طرف خانه حق می باید
چه زیان دارد اگر پشت به محراب دهید؟ ۵
هیچ کار از مدد بخت نگون پیش نرفت
سر این رشته به شاگرد رسن تاب دهید ۶
بلبلان گر سر همچشمی صائب دارید
اول از نغمه تر تیغ زبان آب دهید ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۶۵۵ - غیر کی پیش تو پیغام مرا می گوید؟
گوهر بعدی:غزل ۳۶۵۷ - خوش بهاری است حریفان نظری بگشایید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
