این متن شعری است که به جستجوی معنا و آرامش در زندگی میپردازد. شاعر بیان میکند که گنج حقیقی در دل ویرانیها یافت میشود و امید نباید از دست برود. همچنین، اشاره میکند که جستجوی حق و حقیقت نیاز به صبر و تلاش دارد و رهایی از دلبستگیهای دنیوی ضروری است.
محتوا دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار میباشد. همچنین، برخی از اشارات نیاز به تجربه و بلوغ فکری دارد.
غزل ۳۶۵۴ - هرکه آسودگی از عالم امکان جوید
ثمر از بید و گل از خار مغیلان جوید ۱
نتوان در حرم و دیر خدا را جستن
مگر این گنج کسی در دل ویران جوید ۲
نیست جز دست تهی حاصل آن غواصی
که درین نه صدف آن گوهر غلطان جوید ۳
هست امید که نومید نگردد آن کس
که ترا در دل و در دیده حیران جوید ۴
سبز چون خضر ز زنگار خجالت گردد
زندگی هر که ز سرچشمه حیوان جوید ۵
رام گشتن طمع از آهوی وحشی دارد
مردمی هرکه ازان نرگس فتان جوید ۶
طلب گوهر شهوار نماید ز حباب
هرکه حق را ز سراپرده امکان جوید ۷
نتوان قطع امید از رگ جان صائب کرد
چون رهایی دل ازان زلف پریشان جوید؟ ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.