خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی از صائب تبریزی، با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های عمیق، به موضوعاتی مانند عشق، وفاداری، ادب، و رنج‌های عاشقانه می‌پردازد. شاعر با اشاره به پروانه و شمع، زلف و دل، و دیگر نمادهای شعری، احساسات عمیق و پیچیده‌ی عاشقانه را بیان می‌کند.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی بیشتری نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
غزل ۳۶۵۱ - حسن آن روز که تشریف حیا می پوشید
حسن آن روز که تشریف حیا می پوشید
عشق پیراهن یکرنگ وفا می پوشید ۱
بال پروانه اگر پاس ادب را می داشت
شمع پیراهن فانوس چرا می پوشید؟ ۲
یاد آن قرب که آن شعله بی پروایی
به صلاح من یکرنگ، قبا می پوشید ۳
چه شد آن لطف که گر برگ گلی می جنبید
زلف دامن به چراغ دل ما می پوشید ۴
این زمان دست زد بوسه هر بوالهوس است
پشت دستی که رخ از رنگ حنا می پوشید ۵
صائب امروز چو گل مست و گریبان چاک است
غنچه من که رخ از باد صبا می پوشید ۶
عشق پیراهن یکرنگ وفا می پوشید ۱
بال پروانه اگر پاس ادب را می داشت
شمع پیراهن فانوس چرا می پوشید؟ ۲
یاد آن قرب که آن شعله بی پروایی
به صلاح من یکرنگ، قبا می پوشید ۳
چه شد آن لطف که گر برگ گلی می جنبید
زلف دامن به چراغ دل ما می پوشید ۴
این زمان دست زد بوسه هر بوالهوس است
پشت دستی که رخ از رنگ حنا می پوشید ۵
صائب امروز چو گل مست و گریبان چاک است
غنچه من که رخ از باد صبا می پوشید ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۶۵۰ - از دل خونشده هرکس که شرابی نکشید
گوهر بعدی:غزل ۳۶۵۲ - پنبه نبود که شد از سینه افگار سفید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
