غزل ۳۶۴۰ - از تماشا دل افسرده ما نگشاید

از تماشا دل افسرده ما نگشاید
گره از غنچه پیکان به صبا نگشاید ۱

آن که در خانه اغیار کمر باز کند
از کمر تیغ به کاشانه ما نگشاید ۲

با حریفان همه شب در ته یک پیرهن است
آن که در خانه ما بند قبا نگشاید ۳

زور می رحم به نومیدی ما خواهد کرد
محتسب گر در میخانه به ما نگشاید ۴

صائب امید به ستاری یزدان داریم
که سر نامه ما روز جزا نگشاید ۵