این متن شعری با مضامین اخلاقی و عرفانی است که بر بیاساس بودن ادعاهای بیپایه، ناتوانی در تغییر حقیقت با زور، و روشنایی درونی که پنهان نمیماند تأکید دارد. همچنین به وحدت ضعیفان و ناتوانی عوامل خارجی در خاموش کردن حقیقت اشاره میکند.
مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی موجود در این شعر برای درک و تجربهی نوجوانان و بزرگسالان مناسب است و ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابلدرک نباشد.
غزل ۳۶۰۹ - به سخن دعوی بی اصل مبرهن نشود
حرف کج راست به زور رگ گردن نشود ۱
می توان دید ز صد پرده دل روشن را
این چراغی است که پوشیده به دامن نشود ۲
نشود رهزن روشن گهران نقش و نگار
آب را سیر چمن مانع رفتن نشود ۳
خصمیی نیست ضعیفان جهان را باهم
آتش سنگ خموش از نم آهن نشود ۴
از تن زارم اگر رشته سرانجام دهند
مانع روشنی دیده سوزان نشود ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.