این متن شعری است که به مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی مانند وجود، عدم، رنجهای زندگی، و جستجوی معنا میپردازد. شاعر از دل به عنوان مهمان وجود یاد میکند و به تلخیها و شیرینیهای زندگی اشاره دارد. همچنین، به مفاهیمی مانند قیامت، حیات، و آزادی پرداخته شده است.
متن دارای مضامین عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند مرگ، عدم، و رنجهای زندگی نیاز به بلوغ فکری دارد.
غزل ۳۵۷۳ - نیست غیر از دل خود روزی مهمان وجود
بازی نعمت الوان مخور از خوان وجود ۱
گریه تلخ بود چشمه شیرین حیات
آه افسوس بود گرد بیابان وجود ۲
رحم کن بر دل صدپاره، مشو هم نمکش
که بود شور قیامت نمک خوان وجود ۳
زود باشد که کند زهر ندامت سبزش
هرکه لب تر کند از چشمه حیوان وجود ۴
دامن دشت عدم تا به قیامت سبزست
دو سه روزی است برومندی بستان وجود ۵
چه بغیر از دل و چشم نگران با خود برد؟
شبنم ما ز تماشای گلستان وجود ۶
پیش شمعی که شد از آفت هستی آگاه
دهن گاز بود طوق گریبان وجود ۷
پر کاهی است که بر باد بود بنیادش
در بیابان عدم تخت سلیمان وجود ۸
می توان یافت به صبح دل بیدار نجات
از خیال عدم و خواب پریشان وجود ۹
نیست جز جوهر شمشیر شهادت صائب
خط آزادی اطفال دبستان وجود ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.