این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که به زیباییهای معشوق و درک اهل نظر از این زیباییها میپردازد. شاعر از نگاه و سخنان معشوق، قامت بلند و دلبری او سخن میگوید و اشاره میکند که تنها اهل نظر قادر به درک این زیباییها هستند. همچنین، از غمهای روزگار و رهروان راه عشق نیز سخن به میان میآورد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
غزل ۳۵۴۲ - رتبه خط تو بالغ نظران می دانند
قدر یاقوت تو روشن گهران می دانند ۱
شیوه چشم ترا اهل نظر می یابند
نشأه حسن ترا بیخبران می دانند ۲
از نگاه تو چه یابند پریشان سخنان؟
این زبانی است که صاحب نظران می دانند ۳
سرو و شمشاد همین قامتی افراخته اند
روش دلبری این خوش کمران می دانند ۴
منعمان را به حساب غم ایام چه کار؟
این حسابی که بی سیم و زران می دانند ۵
رهروانی که درین بادیه گرم طلبند
برق را دخل بی بال و پران می دانند ۶
با سخنهای تو صائب که زوالش مرساد!
حالتی هست که کامل نظران می دانند ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.