این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که به موضوعاتی مانند عشق الهی، جذابیت معشوق، رهایی از قید و بندهای دنیوی، و تأثیر عشق بر روح و روان انسان میپردازد. شاعر از استعارههای زیبا و تصاویر شاعرانه برای بیان احساسات عمیق خود استفاده کرده است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۳۵۳۶ - سالکان را ز جهان عشق تو بیگانه کند
سیل در بحر چرا یاد ز ویرانه کند؟ ۱
می شود جلوه بت راهنمایش به خدا
گر به اخلاص کسی خدمت بتخانه کند ۲
از شبیخون نسیم سحر ایمن گردد
شمع پیراهن اگر از پر پروانه کند ۳
خاک در کاسه خورشید کند جولانش
هر که را سلسله زلف تو دیوانه کند ۴
بر دل سنگ خورد شیشه رعنایی سرو
در ریاضی که قدت جلوه مستانه کند ۵
لنگر کشتی طوفان زده گوهر نشود
سنگ اطفال چه با شورش دیوانه کند؟ ۶
زاهد از گردش او نشأه ساغر یابد
چرخ اگر خاک مرا سبحه صد دانه کند ۷
صائب از قید فلک می جهد آخر بیرون
تیر چون قصد اقامت به کمانخانه کند؟ ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.