این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از تشبیهات و استعارههای زیبا برای بیان احساسات عمیق عاشقانه و مفاهیم معنوی استفاده میکند. در آن از عناصری مانند چشم مست، زلف درهم پیچیده، وحدت، کوثر، و عشق برای انتقال مفاهیم عمیق بهره گرفته شده است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی بالا، فهم آن را برای گروههای سنی پایینتر دشوار میکند.
غزل ۳۵۲۷ - فتنه را چشم سیه مست تو هشیار کند
شرم را روی عرقناک تو بیدار کند ۱
هرکه را فکر سر زلف تو در هم پیچد
کمر وحدت خود حلقه زنار کند ۲
نکند شبنم گل ریگ روان را سیراب
آب کوثر چه به لب تشنه بیدار کند؟ ۳
آنقدر گرد کدورت ننشسته است به دل
که مرا سیل گرانسنگ سبکبار کند ۴
ادب عشق بر آن رند نظر باز حلال
که تماشای گل از رخنه دیوار کند ۵
راه هموار کند پرده خواب آبله را
رهنورد تو حذر از گل بی خار کند ۶
زنگ در سینه من ریشه رسانده است به آب
سعی صیقل چه به این آینه تار کند؟ ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.