این شعر عاشقانه و عرفانی از عشق به معشوق و طبیعت سخن میگوید. شاعر از زیباییهای طبیعت مانند گلشن و سبزهزار و نیز از عشق و شوریدگی عاشقان میسراید. همچنین، اشارهای به تلاش و رنج عاشق و ارزش سخن و شعر دارد.
محتوا شامل مضامین عرفانی و شاعرانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند عشق و رنج نیاز به درک عمیقتری دارند که معمولاً در سنین بالاتر حاصل میشود.
غزل ۳۴۸۶ - عاشقان زان لب شیرین به سخن ساخته اند
بوشناسان به نسیمی ز چمن ساخته اند ۱
چون قلم، موی شکافان دبستان وجود
از دو عالم به سر زلف سخن ساخته اند ۲
کی به آن گلشن بیرنگ توانند رسید؟
بلبلانی که به این سبز چمن ساخته اند ۳
گوشه ای گیر ازین بزم که صحبت سازان
بارها از لب پیمانه سخن ساخته اند ۴
خون به جای عرق افشانده ام از جبهه سعی
تا کف خون مرا مشک ختن ساخته اند ۵
زود باشد که زبان در قفس کام کشند
صائب آنان که به گلهای چمن ساخته اند ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.