این متن به موضوعاتی مانند عقلانیت، میانهروی، و دوری از ظلم میپردازد. شاعر تأکید میکند که عاقل کسی است که دخلش از خرج بیشتر باشد و سخنانش کمتر از شنیدن باشد. همچنین، از طاعت ظالم پرهیز داده و شکرگزاری را به عنوان فضیلتی مهم برمیشمارد.
متن حاوی مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و زبان شعری ممکن است برای مخاطبان جوانتر چالشبرانگیز باشد.
غزل ۳۴۵۱ - بیخودی بال و پر روح گشودن باشد
کم زنی مرتبه خویش فزودن باشد ۱
عاقل آن است که دخلش بود از خرج زیاد
به که گفتار تو کمتر ز شنودن باشد ۲
خواب چشم تو ز بیداری زهاد به است
طاعت ظالم خونخوار غنودن باشد ۳
شکر خاصی است در این دایره هر طایفه را
شکر منعم دهن کیسه گشودن باشد ۴
هرکه را تیغ زبان نیست به فرمان صائب
به که چون خوشه مهیای درودن باشد ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.