این متن شعری است که درباره عقلانیت، دوری از فریب، زندگی در حال و عدم نگرانی برای آینده، و ارزش همت بلند صحبت میکند. شاعر تأکید میکند که عاقل کسی است که از فریب دنیا دوری میکند و به جای نگرانی برای آینده، در لحظه زندگی میکند.
محتوا دارای مفاهیم فلسفی و اخلاقی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به تجربه و بلوغ فکری دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند عقلانیت و دوری از فریب ممکن است برای کودکان کمسن قابل درک نباشد.
غزل ۳۳۷۱ - اوست عاقل که درین غمکده صهبا نخورد
روی دست از قدح و پای ز مینا نخورد ۱
شاهد بیخبریهاست سکندر خوردن
هر که فهمیده نهد پا به زمین، پا نخورد ۲
از دو رویان نتوان داشت طمع یکرنگی
بلبل آن به که فریب گل رعنا نخورد ۳
نکند زحمت ناآمده را استقبال
هر که امروز غم روزی فردا نخورد ۴
همت آن است که موقوف نباشد به طلب
رگ ارباب کرم نیش تقاضا نخورد ۵
ابر نیسان کند از آب گهر سیرابش
هر که صائب چو صدف آب ز دریا نخورد ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.