این متن شعری با مضامین اخلاقی و فلسفی است که بر ناپایداری دنیا، بیوفایی دوستان هوسباز، و بیفایده بودن حرص و هوس تأکید دارد. شاعر توصیه میکند که از آرزوهای طولانی و دوستیهای سطحی پرهیز شود، زیرا زندگی همیشه مطابق میل همه پیش نمیرود و برخی نعمتها ارزش فداکاری ندارند.
مفاهیم عمیق فلسفی و اخلاقی موجود در متن برای درک و تحلیل، به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی نیاز دارد. نوجوانان زیر 16 سال ممکن است در فهم برخی اشارات و کنایههای شعر دچار مشکل شوند.
غزل ۳۳۵۷ - دامن دولت دنیا نتوان سخت گرفت
سایه بال هما را به قفس نتوان کرد ۱
اینقدر کز تو دلی چند بود شاد، بس است
زندگانی به مراد همه کس نتوان کرد ۲
شرر کذب به یک چشم زدن می میرد
تکیه بر دوستی اهل هوس نتوان کرد ۳
نعمتی نیست که چشمی نبود در پی آن
ترک وصل شکر از بهر مگس نتوان کرد ۴
صائب از طول امل دست هوس کوته دار
که در این دام به جز صید مگس نتوان کرد ۵
بیش ازین پیروی حرص و هوس نتوان کرد
همعنانی به سگ هرزه مرس نتوان کرد ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.