این متن شعری است که بر پایهی پند و اندرزهای اخلاقی و عرفانی سروده شده است. شاعر توصیههایی برای زندگی بهتر ارائه میدهد، مانند پاک نگه داشتن دل، دوری از غم و اندوه بیجا، ارزش نهادن به زندگی، و پرهیز از تکبر و غرور. همچنین، تأکید بر اهمیت هوشیاری، دوری از خطرات و حفظ آزادی روح و دل دارد.
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات فلسفی و اجتماعی نیاز به تجربهی زندگی بیشتری برای فهم کامل دارند.
غزل ۳۳۵۰ - روی آیینه دل تار نمی باید کرد
پشت بر دولت دیدار نمی باید کرد ۱
از پریشان سخنی عمر قلم شد کوتاه
زندگی در سر گفتار نمی باید کرد ۲
بالش نرم، کمینگاه گرانخوابیهاست
تکیه بر دولت بیدار نمی باید کرد ۳
ای گل از آتش اگر خط امان می خواهی
خنده بر مرغ گرفتار نمی باید کرد ۴
با متاعی که به سیم و زر قلب است گران
ناز یوسف به خریدار نمی باید کرد ۵
بوسه گر نیست دل خسته به پیغام خوش است
زندگی تلخ به بیمار نمی باید کرد ۶
ابر رحمت نبود قابل هر شوره زمین
باده تکلیف به هشیار نمی باید کرد ۷
دردها می شود اکثر ز طبیبان افزون
غم خود عرض به غمخوار نمی باید کرد ۸
از رخ تازه زند خون خریداران جوش
جنس خود کهنه به بازار نمی باید کرد ۹
بر لباس است نظر مردم کوته بین را
سر خود در سر دستار نمی باید کرد ۱۰
بی نگهبان چو شود حسن خطرها دارد
خار را دور ز گلزار نمی باید کرد ۱۱
دل آزاده خود را چو بخیلان صائب
کیسه درهم و دینار نمی باید کرد ۱۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.