غزل ۳۳۳۵ - زخم عشاق محال است ز خنجر گذرد

زخم عشاق محال است ز خنجر گذرد
چه خیال است که مخمور ز ساغر گذرد؟ ۱

زاهد خشک ز سرچشمه زمزم نگذشت
مست چون از می چون خون کبوتر گذرد؟ ۲

چرخ پر کوکبه سد ره عاشق نشود
این سپندی است که چون برق ز مجمر گذرد ۳

عبث آیینه زره پوش ز جوهر شده است
تیر مژگان تو از سد سکندر گذرد ۴

نافه را کاکل مشکین تو در هم پیچید
تا چه از نکهت زلف تو به عنبر گذرد ۵

خضر دست هوسی می کند از دور بلند
صائب آن نیست ز سرچشمه ساغر گذرد ۶