خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر بهار را به عنوان نماد زندگی، شادی و زیبایی توصیف می‌کند. شاعر از بهار به عنوان منبع الهام و شور و شوق یاد می‌کند و آن را با عناصری مانند خورشید، ماه و گنج‌های طبیعی مقایسه می‌کند. همچنین، شمس تبریزی به عنوان نماد عشق و مستی معنوی معرفی می‌شود.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
غزل ۲۹۲۰ - ای بهار سبز و تر، شاد آمدی
ای بهارِ سَبز و تَر، شاد آمدی
وِیْ نِگارِ سیم بَر، شاد آمدی ۱
دَرفَکَندی در سَر و جانْ فِتْنه‌یی
ای حَیاتِ جان و سَر، شاد آمدی ۲
دَرفَکَن اَنْدَر دِماغ مَرد و زن
صد هزاران شور و شَر، شاد آمدی ۳
از بَرِ سیمینِ تو کارم زَر است
ای بَلایِ سیم و زَر، شاد آمدی ۴
پایِ خود بر تارَکِ خورشید نِهْ
ای تو خورشید و قَمَر، شاد آمدی ۵
لَعْل گوید از میانِ کانْ تو را
سویِ آن کوه و کَمَر، شاد آمدی ۶
شَمسِ تبریزی که عالَم از رُخَت
هست مَست و بی‌خَبَر، شاد آمدی ۷
وِیْ نِگارِ سیم بَر، شاد آمدی ۱
دَرفَکَندی در سَر و جانْ فِتْنه‌یی
ای حَیاتِ جان و سَر، شاد آمدی ۲
دَرفَکَن اَنْدَر دِماغ مَرد و زن
صد هزاران شور و شَر، شاد آمدی ۳
از بَرِ سیمینِ تو کارم زَر است
ای بَلایِ سیم و زَر، شاد آمدی ۴
پایِ خود بر تارَکِ خورشید نِهْ
ای تو خورشید و قَمَر، شاد آمدی ۵
لَعْل گوید از میانِ کانْ تو را
سویِ آن کوه و کَمَر، شاد آمدی ۶
شَمسِ تبریزی که عالَم از رُخَت
هست مَست و بی‌خَبَر، شاد آمدی ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۹۱۹ - گر سران را بی‌سری، درواستی
گوهر بعدی:غزل ۲۹۲۱ - ساقی این جا هست ای مولا، بلی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
