این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که به مفاهیمی مانند عشق، صبر، تشنگی معنوی و جستجوی حقیقت میپردازد. شاعر از نمادهایی مانند بوسه، محراب، آب، ماهی و خورشید برای بیان احساسات عمیق و روحانی استفاده کرده است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و استعارههای پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند عشق و جستجوی معنوی نیاز به بلوغ فکری دارد.
غزل ۳۲۳۵ - مقام بوسه لب زان عارض سیراب می جوید
فغان کاین بی بصیرت در حرم محراب می جوید ۱
مشو غافل زفیض خاکساری در برومندی
که ریحان از سفال تشنه اینجا آب می جوید ۲
در دل بر رخ هر کس که نگشودند چون زاهد
گشایش از در پوشیده محراب می جوید ۳
دل از مه طلعتان جمعیت خاطر طمع دارد
کتان ساده دل شیرازه از مهتاب می جوید ۴
جهان را عشق عالمسوز اگر بر یکدگر سوزد
که خون شبنم از خورشید عالمتاب می جوید؟ ۵
وصال از عهده بیتابی دل برنمی آید
که در دریا به چندین بال ماهی آب می جوید ۶
زیاران لباسی هر که دلسوزی طمع دارد
زخامی اخگر از خاکستر سنجاب می جوید ۷
قناعت کن به آب خشک ازین دریا که هر ماهی
که از جان سیر گردد طعمه از قلاب می جوید ۸
زشوق تیغش از خاک شهیدان العطش خیزد
که هر کس تشنه خوابد آب را در خواب می جوید ۹
شکیب و صبر صائب هر که از عاشق طمع دارد
زبرق آهستگی، خودداری از سیلاب می جوید ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.