این متن شعری است که به بیان دردها و رنجهای عاطفی و عاشقانه میپردازد. شاعر از نبود عشق و محبت در زندگی خود شکایت کرده و با استفاده از استعارهها و تشبیههای زیبا، احساسات خود را بیان میکند. او به صبر در برابر مشکلات توصیه میکند و اشاره میکند که حتی داغ کعبه نیز از زیر سیاهی پنهان نمیماند.
متن دارای مضامین عاطفی و عاشقانه عمیق است و ممکن است برای درک کامل آن، خواننده به بلوغ فکری و عاطفی نیاز داشته باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و مفاهیم عرفانی ممکن است برای سنین پایینتر قابل درک نباشد.
غزل ۳۲۰۹ - نه بیدردی است گر اشکم به چشم تر نمی آید
مرا از سیرچشمی در نظر گوهر نمی آید ۱
به چشم پاک کرد آیینه تسخیر آن پریرو را
چنین فتح نمایانی ز اسکندر نمی آید ۲
نماند از سرد مهریهای دوران در جگر آهم
درختی را که سرما سوخت دودش برنمی آید ۳
چنین کز عالم آب آمد آن سرو روان بیرون
نهال طوبی از سرچشمه کوثر نمی آید ۴
اگر اهل دلی بر تیره بختی صبر کن صائب
که داغ کعبه از زیر سیاهی بر نمی آید ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.