این متن شعری است که از مضامین عرفانی، اخلاقی و اجتماعی بهره میبرد. در آن از مفاهیمی مانند صبر، پاکی نفس، گذر از سختیها و امید به آیندهای بهتر سخن گفته شده است. همچنین، اشارههایی به داستان حضرت یوسف (ع) و مفاهیم عرفانی مانند جوهره مردی و رهایی از بندهای دنیوی وجود دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار است. همچنین، برخی از اشارات تاریخی و ادبی مانند داستان یوسف (ع) نیاز به پیشزمینههای فرهنگی و مذهبی دارد که معمولاً در سنین بالاتر کسب میشود.
غزل ۳۱۹۰ - زقید جسم جانهای عزیز آسان برون آید
به خوابی یوسف بی جرم از زندان برون آید ۱
نگیرد رنگ دنیا هر که دارد جوهر مردی
که تیغ تیز از دریای خون عریان برون آید ۲
خط شبرنگ می آید برون از لعل سیرابش
به آیینی که خضر از چشمه حیوان برون آید ۳
سیه گردید از عشق لباسی روزگار من
خوشا روزی که این شمع از ته دامان برون آید ۴
بکش تا می توانی خشم عالمسوز را در دل
کز این آتش به همواری گل و ریحان برون آید ۵
لب گورست از بی برگی قسمت لب نانش
دهانی را که در صد سالگی دندان برون آید ۶
ترا کز خاک برگ خرمی روید غنیمت دان
که برگ عیش ما از غنچه پیکان برون آید ۷
نمی گردد به تلخ و شور رنگ جوهر ذاتی
که از دریا نگارین پنجه مرجان برون آید ۸
اگر این است انصاف و مروت کاروانی را
چه افتاده است یوسف از چه کنعان برون آید؟ ۹
چنان دستی است در مهمان نوازیها مرا صائب
که چون سوفار، پیکان از دلم خندان برون آید ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.