این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که به موضوعاتی مانند عشق، حقطلبی، صبر، قناعت و توجه به ضعیفان میپردازد. شاعر از مفاهیمی مانند جاویدانگی اهل حق، اهمیت آشنایی با حقوق دیگران، و ارزش قناعت در زندگی سخن میگوید.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از اشارات فلسفی و عرفانی ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
غزل ۳۱۱۲ - حضور قلب کی در سینه پرشور می باشد؟
کجا آسودگی در خانه زنبور می باشد؟ ۱
زکشتن زنده جاوید می گردند اهل حق
که از دار سیاست رایت منصور می باشد ۲
نیاید در حیات آن کس که بیرون از تن خاکی
اگرچه هست بر روی زمین، در گور می باشد ۳
نگردد شوق رهرو بیش از نزدیکی منزل
در آن وادی که بیش از راه، منزل دور می باشد ۴
مرا نگذاشت در سر هوش لعل آبدار او
می ممزوج اینجا بیشتر پرزور می باشد ۵
زچشم خوش نگاهان بر ندارد چشم وقت خط
حقوق آشنایی هر که را منظور می باشد ۶
به چشم کم مبین زنهار در دولت ضعیفان را
که خال چهره ملک سلیمان مور می باشد ۷
کند از سنگ پیدا حسن عالمسوز عاشق را
چراغ طور را پروانه کوه طور می باشد ۸
زخوان رزق اگر صائب به دل خوردن شوم قانع
نمکدانم همان از دیده های شور می باشد ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.