این متن شعری است که مضامین عرفانی، فلسفی و اخلاقی را در بر میگیرد. شاعر از مفاهیمی مانند آگاهی، زهد، عشق، صبر و تقدیر سخن میگوید و بر اهمیت تلاش، توکل و دوری از مادیات تأکید دارد. همچنین، به موضوعاتی مانند تنهایی، فقر، عشق و عدالت الهی اشاره میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان کمسنوسال دشوار است. همچنین، برخی از ابیات نیاز به دانش ادبی و تفسیر دارند که معمولاً در سنین بالاتر قابل درک است.
غزل ۳۰۹۲ - دمی کز روی آگاهی بود تیغ دودم باشد
به دنیا هر که پشت پا زند صاحب قدم باشد ۱
بود ملک جهان زیر نگین اقبالمندی را
که چترش مهر خاموشی و تنهایی علم باشد ۲
مکن از ظلمت فقر و فنا چون بیدلان وحشت
که آب زندگانی در شبستان عدم باشد ۳
مشو غافل زپاس هیچ دل در عالم وحدت
که در ملک سلیمان مور هم صید حرم باشد ۴
نیم غمگین اگر گردون نگردد بر مراد من
که برد پاکبازان بیشتر در نقش کم باشد ۵
به قدر جستجو روزی به دست آید، زپا منشین
که رزق مور با آن ناتوانی در قدم باشد ۶
زفریاد و فغان طبل تهی سیری نمی دارد
ندارد گوش امن آن کس که در بند شکم باشد ۷
زخط گفتم به عاشق مهربان گردد، ندانستم
که آن بیدادگر را اول مشق ستم باشد ۸
ندارد گنج قارون اعتبار خاک در چشمش
دلی کز درد و داغ عشق صائب محتشم باشد ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.